Szczepan Sadowski

Szczepan Sadowski (ur. 1906) - dudziarz z Niepartu, zamieszkały w Gogolewie.

Biografia

Pochodził z Niepartu. Zaczął uczyć się grać w wieku 14 lat. Początkowo grywał z ojcem. W późniejszym okresie (służba wojskowa, spadek popularności dud) odstąpił od gry na dudach.
Z czasem kupił dudy po Dubickim, co wzbudziło niechęć żony i córki.

Dudy

Dudy po Wojciechu Dubickim miały, wg Sadowskiego, ok. 100 lat, z przebierką od pana Walentego, który dostał ją od lokalnego dudziarza. Róg miały woli. Główka zrobiona ze śliwy, którą sam upiękrzył.

Strojenie

Wg Sadowskiego to piszczałkę melodyczną dostraja się do piszczałki burdonowej - zwłaszcza woskiem i osadzeniem stroika w przebierce. Bąk stroik się w drugiej kolejności.
Sadowski sam robił stroiki, dochodząc z czasem do wprawy. Jego zdaniem nie jest tak, że skrobanie języka podwyższa dźwięk - jak się poskrobie za dużo, stroik gra jeszcze niżej.

Technika grania

Wg Sadowskiego nie powinno się grać otwierając pojedyncze palce, ale po dwie dziury puszczać.

Konstrukcja instrumentu

Zdaniem Sadowskiego zawinięty piszczałki burdonowej w dudach wielkopolskich wynika z potrzeby tłumienia dźwięku burdonu. Krótkie krzyżele dają wyższy dźwięk, a długie - ryczący.

Zasady utrzymania instrumentu

Dud nie daje się innym - ze względu na różne przyzwyczajenia różnych dudziarzy odnośnie ciężkości nadymania dud, a zbytnie ciśnienie może zniszczyć stroik.

Źródła

Audycja z archiwum Polskiego Radia

!!Nagrania